23-04-07

DE TERUGKEER NAAR KONGO

25.7.1941: Ongeveer 5.500 manschappen moesten met hun eigen materieel en met tientallen tonnen oorlogsbuit geëvacueerd worden uit Abyssinië en Soedan om terug te keren naar Kongo.Een eerste groep bestond uit het XIe bataljon, 1002 man sterk, en een peloton van de 3e compagnie van de Infanterieartillerie met hun dragers, 137 man sterk, en tenslotte de 4e batterij van de veldartillerie, 64 man sterk. Daarbij werden nog 104 zieke Kongelezen toegevoegd. Heel deze groep moest inschepen op M/S ANUAK die zelf 9 barges voorttrok.Op 31 juli komt dit convooi aan in MALAKAL en op 1 augustus wordt deze groep opgesplitst: de ANUAK met 6 barges vertrekt dezelfde dag en een ander schip, de Sir Lee STACK, met 3 barges, vertrekt naar JUBA waar de aankomst voorzien is op 12 augustus 1941. Aangezien heel wat gevallen van mazelen ontstaan zijn op dit laatste schip, worden al de troepen van dat schip naar ABA vervoerd waar ze in quarantaine zullen blijven.Op 4 en 5 september komt het XIe bataljon aan in het hoofdkwartier van WATSA en op 17 en 18 september wordt dit bataljon doorgestuurd naar BUTA waar het in garnizoen zal blijven.De volgende foto's werden naar aanleiding van een overwinnigsdéfilé en het uitreiken van eretekens gemaakt te BUTA in het begin van 1942.Hier eindigt het verhaal van deze veldtocht in Abyssinië.Wie wat meer wil weten over Kongo in het algemeen, kan zowel franstalige als nederlandstalige blogs vinden via http://www.yettijeancongo.canalblog.com/777879818287888991929394

12:03 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

22-04-07

VOOR DE OVERWINNING WERD EEN ZWARE TOL BETAALD.

Hier volgen dan enkele kille cijfers die de weergave zijn van de zware tol die betaald werd door de koloniale troepen om een overmacht van vijanden tot de overgave te dwingen.Bij de Belgische militairen, tellen we twee gesneuvelden tijdens de gevechten. Twee anderen zijn overleden ten gevolge van hun verwondingen of ziektes opgelopen tijdens de krijgsverrichtingen. Tenslotte werden 6 Belgische militairen ernstig gewond tijdens de veldtocht.Bij de Kongolese onderofficieren en soldaten tellen we 42 gesneuvelden, 5 vermisten, 193 die overleden zijn ten gevolge van hun verwondingen of door ziektes en 79 die ernstig gewond werden.Tenslotte een speciaal woordje in verband met de dragers. Zonder hun bijdrage zou er geen sprake geweest zijn van een overwinning. Zij zijn het die de zware lasten van munitie, voedselvoorraden en andere vrachten moesten torsen onder de brandende zon, onder de striemende regen, tijdens de vuurgevechten.Zij hebben de zwaarste tol betaald voor hun moedige inzet. De cijfers liegen er niet om: 4 zijn gesneuveld, 5 zijn vermist, 274 zijn overleden naar aanleiding van verwondingen of ten gevolge van ziektes, 7 werden ernstig gewond.Als hulde aan al deze heldhaftige mannen werden twee monumenten opgericht die u kunt zien op de volgende foto's: één in Soedan in de stad Malakal, ingehuldigd op 25 mei 1946 in aanwezigheid van een groot detachement Engelse en Belgische militairen en een ander monument opgericht te FARADJE, stadje in het noord-oosten van Kongo, ter nagedachtenis van de gesneuvelden van de veldtocht in Abyssinië.MONUMENT IN MALAKAL (SOEDAN)FARADJE MONUMENT GESNEUVELDENWordt vervolgd.

20:31 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-04-07

KRIJGSGEVANGENEN EN OORLOGSBUIT

In SAIO alleen werden 9 (NEGEN) Italiaanse generaals gevangen genomen. Daarbij kwamen nog 370 officieren, 2574 Italiaanse onderofficieren en soldaten.1533 inlandse onderofficieren en soldaten en tenslotte 2000 ongeregelde inlandse troepen die ter plaatse werden gedemobiliseerd en naar huis gestuurd.In de stad BUREI waren het 650 Italiaanse officieren en onderofficieren van de 22 e koloniale infanterie die zich overgaven aan onze troepen van de 3e compagnie van de bereden fusiliers.De oorlogsbuit was enorm groot. Alleen al in SAIO werd de volgende buit geïnventariseerd: 8 kanonnen kaliber 77 met 3000 granaten. 10 kanonnen kaliber 65 met 2000 granaten, 4 mortieren, 72 zware mitrailleurs, 127 lichte mitrailleurs, 7600 geweren, 15000 granaten, 330 pistolen, 2.000.000 patronen, 20 ton communicatiemateriaal waarvan 3 uitzendposten van 200 Watt. 250 zware en lichte vrachtwagens. 20 auto's, 2 geblindeerde auto's, 20 moto's, 500 muilezels en nog een grote hoeveelheid geneesmiddelen, waterfilters enz.De eerste foto toont 1 SM MOEMBI die een Italiaans vaandel heeft buitgemaakt.1SM MOEMBIDe volgende drie foto's geven een idee van de bewapening die buitgemaakt werd op de Italianen.OORLOGSBUIT 1OORLOGSBUIT 2OORLOGSBUIT 3Wordt vervolgd.

19:00 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-04-07

TWEE BELANGRIJKE DAGEN

Op 5 juli 1941 wordt een Belgisch officier gestuurd naar SAIO om met de Italiaanse bevelhebbers de modaliteiten van de overgaveplechtigheid te regelen.Op 6 juli komen generaal-majoor GILLAERT, luitenant-kolonels DONCKERS-MARTENS en VAN DER MEERSCH met hun adjuncten aan in SAIO. Ze ontmoeten er, in aanwezigheid van twee ere-detachementen, één Belgisch en één Italiaans, de Italiaanse generaals GAZZERA en de SIMONE. Deze zijn vergezeld door acht officieren van de generale staf.Dan volgt het overwinningsdéfilé.Hier ziet u een (niet al te scherpe) foto van dat défilé.ZEGEDÉFILÉ IN SAIONa het défilé wordt werk gemaakt van het effectief bezetten van SAIO door de XI e en VIe bataljons en door de 3e batterij van de veldartillerie.De steden MOGI en BUREI worden enkele dagen later bezet respectievelijk door het VI e bataljon en door de 3e compagnie van de bereden fusiliers.Wordt vervolgd.

20:19 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-04-07

DE VIJAND AANVAARDT ONZE VOORWAARDEN VOOR DE WAPENSTILSTAND

Hier volgt een verkorte versie van de voorwaarden die door de Belgische Koloniale Weermacht (Force Publique) opgelegd werden aan de verslagen Italianen.De drie Italiaanse onderhandelaars waren: 1. Generaal Guasco van het Militair Gerecht 2. Kolonel d'AMICO, stafchef van generaal GAZZERA 3. Regeringsadviseur LEPORI.Ze werden ontvangen door generaal-majoor GILLIAERT en luitenant-kolonel DRONKELS-MARTENS.De Italiaanse onderhandelaars lieten de Belgen weten dat generaal GAZZERA, opperbevelhebber van alle nog strijdende Italiaanse troepen in Abyssinië, het volgende vroeg: 1. Einde van alle vijandelijkheden en dit zo spoedig mogelijk en voor de hele provincie van GALLA-SIDAMO ten zuiden van de Blauwe Nijl. 2. De militaire eerbewijzen voor de Italiaanse vlag en de troepen zoals de Engelsen het de Italianen gegund hadden na de overgave van de stad AMBA-ALAGI.De Belgische opperbevelhebber kon principieel akkoord gaan met het Italiaanse verzoek maar onder de volgende voorwaarden:1. De volledige bewapening, alle munitie, de totaliteit van het materieel en uitrusting moesten samengebracht worden en zonder dralen overgemaakt worden aan een Belgische commissie.2. De Belgische Koloniale troepen moeten de steden SAIO, MOGI en BUREI onmiddellijk kunnen bezetten.Nadat de Italiaanse delegatie teruggekeerd was naar hun opperbevelhebber voor verdere gesprekken, bleef er maar één zaak te doen: wachten.Pas om 19u30 kwamen de Italiaanse onderhandelaars terug en werden de definitieve voorwaarden voor de wapenstilstand afgesproken.Wordt vervolgd.Hierna volgen nog enkele foto's van Italiaanse krijgsgevangenen.ITALIAANSE KRIJGSGEVANGENEN 1ITALIAANSE KRIJGSGEVANGENEN 2ITALIAANSE KRIJGSGEVANGENEN 3ITALIAANSE KRIJGSGEVANGENEN 4

21:21 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-04-07

DE DEFINITIEVE OVERWINNING

29.6.1941: Samen met de artillerie en een peloton, vertrek ik in de richting van de rivier BORTAÏ. Hoewel we de Italianen goed kunnen zien, en zij ons ook, wordt er geen schot gelost.LANDSCHAP ROND SAIO's Anderendaags krijgen van generaal-majoor GILLIAERT het bevel om ter plaatse te blijven om, in het geval de vijand zou aanvallen, het VI e Bataljon te kunnen helpen.Op 2.7.1941 vertrek ik met het VI e bataljon om een omsingelend maneuver uit te voeren. Om 7u30 horen we op onze linker flank artilleriegeschut en intens geweervuur. Omstreeks 13 uur gaan we weer verder en plots bereikt ons heel belangrijk nieuws: de Italianen hebben drie auto's, voorzien van witte vlaggen, naar onze linies gestuurd. Wat later horen we de bugel die het staakt het vuren blaast.We zijn danig verheugd dat we in elkaars armen vallen. Omstreeks 16 uur komen de Italiaanse auto's met de onderhandelaars weer voorbijgereden. We zijn nu meer en meer gerustgesteld. Het blijkt nu zo goed als zeker dat de Italianen van plan zijn om een staakt-het-vuren te vragen en zich over te geven.Op deze foto ziet u generaal-majoor GILLIAERT die de Italiaanse onderhandelaars ontvangt om de voorwaarden van het staakt-het-vuren te bespreken.GEN GILLAERTOp deze foto ziet u de hut waar de wapenstilstand getekend werd.HUT WAPENSTILSTANDOnze Kongolese soldaten en onderofficieren zijn echter nog niet overtuigd dat er een staakt-het-vuren heerst en ze begrijpen niet zo goed dat de oorlog nu plots beëindigd is.Er wordt aangekondigd dat we SAIO zullen binnen marsjeren op 6 juli 1941.Het is de 3/XI die het overwinningsdéfilé zal verrichten. De generaal-majoor heeft de wens uitgedrukt dat de eer de 3/XI zou te beurt vallen, enerzijds omdat het de 3e compagnie van het XIe bataljon is, dat zich tijdens de veldtocht het meest heeft ingezet, en anderzijds omdat het hiervoor de hoogste tol heeft betaald onder de vorm van gesneuvelden en gekwetsten.Hier volgt dan een foto van kolonel Edmond Van der Meersch aan wiens tactisch en strategisch genie de overwinning op de Italianen grotendeels te danken is.KOL. EDM. VAN DER MEERSCHHier volgen twee foto's van Italiaanse krijgsgevangenen.ITALIAANSE KRIJGSGEVANGENENITALIAANSE KRIJGSGEVANGENEN 02Wordt vervolgd.

21:10 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-04-07

SCHERMUTSELINGEN IN DE BUURT VAN SAIO

13.5.1941: We moeten samen met de Compagnie terugkeren naar MOGI en daar blijven tot 31.5.1941.1.6.1941: In plaats van de beloofde twee weken rust, worden wij naar de SAKO (rivier) gestuurd. Op 6.6 krijgen we het bevel om naar de frontlinie te trekken en daar gedurende zes dagen te blijven. We organiseren talrijke patrouilles en meer dan één keer komen we in kontakt met de vijand. We hebben echter het meeste last van de aanhoudende regen en de koude.Op 8.6 zal heel het bataljon een zware inspanning moeten leveren om te proberen de vijand te verdrijven tot achter de rivier BORTAÏ. Daarom moet de 3/XI een omsingelende beweging uitvoeren. Maar uiteindelijk verdwalen we in de wildernis en na een marsj van meer dan zes uur horen we plots geweervuur. Dit blijft duren van 11 uur tot halfeen. Naar het schijnt zou een hele vijandelijke Compagnie ons van op een afstand onder vuur genomen hebben. Gelukkig werd niemand van ons geraakt. Slechts enkele projectielen vallen in onze buurt op de grond.Op 12 juni worden we afgelost en krijgen we wat rust.24.6.1941: We krijgen opnieuw het bevel op te rukken naar de frontlinie in positie "B" . Er wordt ons gezegd dat we op 30.6. zullen afgelost worden.Foto: Juni 1941 In "B" positie. Inspectie van de loopgraven.JUNI 41.INSPECTIE VAN DE LOOPGRAVEN27.6.1941: We moeten oprukken samen met een verkenningsgroep van de artillerie om hen bescherming te bieden, dit met het oog op een grote aanval op Saio. 's Morgens valt een hele fijne regen en hangt er overal een dikke mist; dit belet elke verplaatsing en het is pas om 15 uur dat we kunnen vertrekken in de richting van de rivier BORTAÏ, waar we omstreeks 18 uur aankomen. In de verte zien we dat de vijand vuren heeft aangestoken. Om 21 uur trekken we ons terug.29.6.1941: Heel de Compagnie vertrekt om 7 uur 's morgens. Al vlug wordt er door de vijand op ons gevuurd. Om 12 uur breekt een hevig vuurgevecht uit en wordt er onophoudelijke over en weer geschoten.De Italianen zetten een aanval in en met mijn soldaten moet ik opnieuw de achterhoede vormen. De vijand blijft ons echter achtervolgen en bestoken. Op een zeker ogenblik moet ik op mijn beurt het vuur laten openen met mijn drie mitrailleur-geweren om de vijand te stoppen.Op de foto: Kommandant JANNE en Kommandant-Krijgsauditeur BURNIAU.KOMMANDANTEN JANNE EN BURNIAUWordt vervolgd.

21:25 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-07

OP VERKENNINGSTOCHT NAAR MOGI

26.4.1941: Eindelijk worden we afgelost. We vertrekken te voet in de richting van SAIO.30.4.1941: Niettegenstaande het feit dat we oververmoeid zijn na alles wat we hebben doorstaan, krijgen we het bevel om een verkenningstocht te maken in de richting van MOGI. Vóór het vertrek leggen de officieren de eed af van trouw aan het vaandel van het bataljon. Zie foto.EED VAN TROUWOp 6.5.1941 bereiken we de plaats MOGI. Er ontstaat een straatgevecht met de vijand, waarbij we erin slagen om één krijgsgevangene te maken. Nog wat later ontstaat een nieuwe confrontatie, maar aangezien de vijand veel talrijker is dan wij, beslissen we om ons terug te trekken. We leggen de 55 km. terug naar onze basis af, waarvan 4 km. in looppas en 10 km. onder een stortregen.Hierbij een foto van 1e sergeant-majoor MOEMBI, die zich in alle omstandigheden heel moedig heeft getoond .MOEMBI, EEN TOONBEELD VAN MOEDOp 10.5.1941 komen we terug aan in GAMBELA. We worden door onze oversten gefeliciteerd met onze prestatie.Wordt vervolgd.

20:39 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-04-07

DE EERSTE AANVAL OP SAIO WORDT TERUGGESLAGEN

16.4.1941: Terug naar SAIO. Twee andere compagnieën, namelijk 2/XI en 3/XI gaan terug naar GAMBELA.Op 24.4 zijn we klaar om te vertrekken naar SAIO voor de grote aanval.Tijdens de eerste etappe was het nog het droge seizoen en we waren gewoon om de nacht door te brengen onder een kleine schuilplaats gemaakt van enkele takken en bladeren. Maar dat is nu helemaal anders! Om 19 uur valt er een tropische bui. Het is een echte wolkbreuk die echter de hele nacht duurt en ons doet rillen van de koude. Wat een verschikkelijke nacht. Uiteindelijk gaan Jef Van Fleteren en ikzelf naar de tent van kommandant DUMONT. We strekken ons uit op de grond die ondertussen herschapen is in een echte modderpoel. Op 22.4 vertrekken we naar de rivier BORTAÏ die in de buurt van Saio ligt. 's Anderendaags wordt onze artillerie ingezet maar tot onze teleurstelling moeten we vaststellen dat vele van de granaten die afgevuurd worden niet eens ontploffen! Tijdens de nacht is er een incident met de dragers. Enkele dragers die zich achter Adjudent-Chef HAMOIR bevonden roepen plots : "Vuile Belgen". Als reactie lost de onder-officier een pistoolschot als waarschuwing. De dragers beginnen dan op een lugubere wijze een inlands lied te zingen waarvan de eerste woorden luiden " Uele, uele, malimba makasi"Op 24.4.1941 vanaf 8 uur 's morgens hernemen we een intens artillerievuur en van 10 uur rot 11u30 ontstaat een onafgebroken geweervuur. Het peloton van het Ve trekt zich terug en om 15 uur tellen we al een dertigtal gewonden. Gelukkig nog geen gesneuvelden. Het hele V e trekt zich nu terug. We worden echt ongerust. Het 1 e peloton, dat op de vlucht geslagen was, hergroepeert zich. De andere twee pelotons zijn te ver van elkaar verwijderd. Dit zijn tragische uren!'s Avonds krijgen we het bevel om gedurende twee dagen de achterhoede te vormen. In volle nacht moeten we een heuvel beklimmen. En die hele tijd blijven we dag en nacht in de hoogste staat van alarm, steeds beklemd met de angst om omsingeld te worden door de vijand.Wordt vervolgd.

21:29 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

DE AANVAL OP SAIO WORDT VOORBEREID.

Foto 1: De brug over de rivier SAKO was door de vijand gedynamiteerd.Brug Sako24.3.1941Om 7u30 's morgens komt majoor HERBIET binnengestorm en hij winft zich op omdat niemand zich op de afgesproken posities bevindt. Vooral luitenant PIETERS, wie hij verwijt zich niet ingezet te hebben tijdens de gevechten van de vorige dag, krijgt ervan langs.Bijgevolg moeten we onze tenten weer in de wildernis optrekken.Om 9 uur ontbiedt de majoor me. Hij geeft me het bevel om met de vrachtwagen een verkenningstocht te ondernemen langs de wag die naar GORE leidt. Ik moet een brug, die op 60 km. van hier gelegen is, gaan inspecteren. De majoor is ervan overtuigd dat de weg naar die brug aan onze kant van de rivier gelegen is, maar in feite loopt die weg aan de overkant van de rivier, en nergers is er een mogelijkheid om de rivier over te steken. Wanneer ik hem deze feiten voorleg, antwoordt de majoor dat ik dan maar te voet moet gaan. Op mijn beurt verklaar ik dan dat dit een tocht zal zijn die minstens zes volle dagen in beslag zal nemen. Na enige aarzeling die hem toelaat om na te denken, komt de majoor uiteindelijk tot de conclusie dat dit niet haalbaar is en hij zegt uiteindelijk: " Uw verkenningsopdracht is voorlopig opgeschort."Op 8.4.1941 krijgen we eindelijk een huis toegewezen waar we in betere omstandigheden kunnen logeren.Op 11.4.1941 komen eindelijk de bevelen om eerlang op te rukken met de bedoeling om SAIO aan te vallen. En op 13.4 is het dan zover: om 4 u. 's morgens vertrekken we langs een moeilijk berijdbare weg in de richting van SAIO.Op 14.4.1941 worden al onze troepen verspreid op hoogten in de buurt van SAIO. 's Anderendaags, bij het krieken van de dag worden we langs alle kanten door de Italianen aangevallen. De vuurkracht van de vijand is enorm. Zelfs onze generale staf wordt omstreeks 7 uur aangevallen en we krijgen stilaan de indruk dat we helemaal omsingeld zijn.Om 10 uur is de situatie zo hopeloos geworden dat Jaf Van Fleteren en ikzelf een akte van berouw bidden. Toch zeg ik hem dat ik niet van plan ben om me zomaar krijgsgevangen te laten nemen. Daarop repliceert hij: " Wat ben je van plan te doen om dat te verhinderen?" en ik antwoord hem: "Het op een lopen zetten om uit hun handen te blijven!"Omstreeks 12 uur krijgen we enige versterking van ons eerste mitrailleursbataljon en dan ontstaat een hels vuurgevecht. De Italianen die net vóór ons in stelling stonden vluchten hals over kop wanneer ze onder vuur komen van onze mitrailleurs. Maar spoedig hebben we zelf geen munitie meer. Ik begeeft me naar de commandopost en daar verneem ik dat het bevel gekomen is om ons allemaal terug te trekken. En zo gebeurt het ook. Oververmoeid moeten we echter nog 15 km te voet afleggen en iedereen is ontmoedigd.Foto 2: Onze aalmoezenier.AalmoezenierFoto 3: Onze voertuigen steken de SAKO rivier over langs een "noodbrug" op de bedding van de rivier.NoodbrugFoto 4: De Belgische Officieren van het XIe bataljon.Officieren XI

12:58 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-04-07

TWEEDE OVERWINNING OP DE ITALIANEN: VEROVERING VAN GAMBELA

We vernemen dat drie Belgische militairen de volgende verwondingen hebben opgelopen: Onderluitenant De Coster: één kogel in de dij en één in zijn hand.Onderluitenant Laurent: één kogel in de knieAdjudant-Chef Happe: één kogel in de rug. De toestand van deze drie gewonden is gelukkig niet levensbedreigend en ze stellen het, gezien de omstandigheden, redelijk goed. Één van onze Kongolese soldaten is gesneuveld en een tiental zijn gewond. Er wordt verteld dat het geweer- en mitrailleurvuur van de Italianen van 12 uur tot 19 uur geduurd heeft.Aspirant Wary die de oorlog van 14-18 heeft meegemaakt, beweert dat hij nooit zo'n intens vuurgevecht heeft meegemaakt, zelfs niet tijdens het eindoffensief in 1918.Onze koloniale troepen waren tot op 400 meter van GAMBELA genaderd, maar 's nachts werden ze gedwongen om zich terug te trekken.Nu is de vraag of de Italianen nog steeds aanwezig zijn in GAMBELA, ofwel indien ze in het geheim vertrokken zijn.Luitenant Jef Van Fleteren draagt mij tijdelijk het bevel over van de compagnie en samen met Bougnet en Moembi en een twintigtal soldaten wil hij zich vergewissen of er nog vijandelijke troepen aanwezig zijn in GAMBELA. Omstreeks 12u30 stuurt hij een bericht om ons te informeren dat de stad de nacht ervoor helemaal ontruimd werd door de vijand. De koloniale troepen hebben GAMBELA veroverd op de Italianen!Onmiddellijk vertrek ik met de compagnie om, indien nodig, de stad te zuiveren van achtergebleven vijandelijke elementen. Drie uur later is de stad helemaal gezuiverd en veilig.Ondertussen zijn omstreeks 12 uur Italiaanse vliegtuigen overgevlogen. Ze vliegen heel laag en bij de derde overvlucht droppen ze brandbommen en enkele kleine brisantbommen. Het resultaat is dat de helft van GAMBELA in de vlammen opgaat. Deze foto toont de sporen van de brand.GAMBELAGAMBELA is een oudere stad dan ASOSA. We merken dat de vlucht van de Italianen degelijk was voorbereid want we vinden omzeggens geen oorlogsbuit.Het enige wat we aantreffen zijn enkele tennisraketten en enkele petroleumlampen van slechte kwaliteit. Aan de rand van de stad treffen we het ziekenhuis aan van waaruit de Italianen op ons geschoten hadden. We ontdekken een gesneuvelde zwarte soldaat van de Italiaanse hulptroepen. Nog wat verder, in een inlandse hut, ontdekken we twee zware Oostenrijkse mitrailleurs, die nog dateren uit de Eerste Wereldoorlog. In de buurt van de hut liggen er nog drie gesneuvelden: één blanke Italiaanse luitenant en twee zwarte soldaten van de Italiaanse hulptroepen.Hier volgen twee foto's gevonden op de gesneuvelde Italiaanse luitenant.VIJAND 01VIJAND 02Enkele honderden meters verder treffen we het huis van de Italiaanse gouverneur aan. Het is een mooi en nieuw huis en alle meubelen en de huisraad zijn er nog.Daarom beslissen we om daar de nacht door te brengen. We slapen echter helemaal niet goed want het is opnieuw snikheet en regelmatig horen we geweerschoten in de verte.Wordt vervolgd.

21:04 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-07

DE VEROVERING VAN GAMBELA WORDT EEN MOEILIJKE OPDRACHT.

Het is net alsof onze vrachtwagen tussen twee stalen armen gekneld zit. We worden door elkaar geschud door de hevige stormwind. Dit duurt zo een twintigtal minuten, daarna begint de wind te luwen, maar we krijgen te maken met een echte stortvloed. Heel voorzichtig rijden we vooruit en na ongeveer een kwartier verlaten we de stormzone.Omstreeks 16u.45 komen we aan bij een plaats waar het bataljon de vorige nacht gebivakkeerd heeft. Nog enkele kilometers verder treffen we een Engelse positie aan. Er is één peloton inlanders aangevoerd door één Engels officier en één onder-officier. Aangezien drie van onze zes vrachtwagens nog niet aangekomen zijn, beslissen we om ter plaatse de nacht door te brengen. De Engelsen hebben niets te eten, en wij zijn het, die, uitgeput door die lange ritten in de verzengende hitte, hun een lekker avondmaal aanbieden!We maken ons veldbed op onder een grote boom, in de hoop dat het niet opnieuw zal regenen. Maar om 11 u. worden we gewekt door een nieuwe storm. De muggenhorren worden weggeblazen door de stormwind. Ik rol me zelf helemaal in een tentzeil dat buitgemaakt werd op de Italianen en uiteindelijk slaag ik erin om enkele uurtjes te slapen.23.3.1941: Om halfzes 's morgens staan we op en één uur later zijn we weer onder weg. We bevinden ons op amper 13 km. van de Italiaanse vestingsstad GAMBELA die we moeten innemen.Foto: gezicht op de stad GAMBELA.58Engelse militairen, die we onderweg ontmoeten, informeren ons dat GAMBELA misschien al in Belgische handen gevallen is. Maar wat verder gekomen, wordt dit tegengesproken. We ontmoeten aspirant STORDIAU die ons het volgende zegt:" Gelukkig dat jullie aangekomen zijn, want gisteren namiddag is er hevig gevochten. De Italianen bieden hevige weerstand. We hadden de aanval ingezet maar we werden teruggeslagen. Drie officieren en verscheidene soldaten zijn gewond.Nog wat verder komen we aan bij de Generale Staf en Majoor HERBIET bevestigt de hevigheid van de gevechten. Hij zegt zelfs dat zijn bataljon niet vóór twee dagen in staat zal zijn om een nieuwe aanval te verrichten.Op deze foto ziet u de rivier die langs Gambela stroomt en waarvan het waterpeil bijzonder laag staat.60

22:44 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-04-07

NA ONZE EERSTE OVERWINNING

17.2.1941:We vertrekken met onze vrachtwagens in de richting van de rivier JABUS.18 en 19.3. zijn rustdagen. Eindelijk kunnen we weer wat op krachten komen. In vergelijking met ASOSA waar we vandaan komen, is het hier snikheet. 's Nachts is het erg moeilijk om de slaap te vatten.Op 19.3 organiseren we een feestje voor de verjaardag van onze Compagniekommandant Jef Van Fleteren. Later op de dag valt voor het eerst de regen die het kleine regenseizoen aankondigt. Diezelfde dag vertrekken de 1e, 2e en een deel van de derde Compagnie in de richting van GAMBELA, waar de Engelsen naar het schijnt onze hulp dringend nodig hebben. Op de foto ziet u hoe een veldkeuken eruit ziet.41Op 20.3.1941 komen vrachtwagens ons ook ophalen en samen met de rest van de derde Compagnie vertrekken we naar MALAKAL:afstand 370 km. Opnieuw is de hitte haast ondraaglijk. We rijden door de verlaten woestijnachtige vlakten van Soedan en we transpireren als nooit te voren. Omstreeks 17u30 komen we eindelijk aan in MALAKAL.54Op deze foto ziet u een inlandse vrouw in MALAKAL die ons eieren probeert te verkopen.De vrachtwagen van de Compagniekommandant is met pech gevallen en daardoor komt hij pas twee uur later aan. Gelukkig treffen we in MALAKAL stromend water aan, er zijn badkamers en eindelijk kunnen we ons weer eens grondig wassen. Maar de hitte is zelfs 's avonds nog heel intens. Wanneer we uit het bad komen en ons afgedroogd hebben zitten we na 5 minuten weer onder het zweet en we zijn al even nat als toen we in het bad lagen! Het eten in het hotel is niets bijzonders maar gelukkig ook erg goedkoop.Aspirant de Bergeyck informeert ons dat de militaire toestand in GAMBELA kritiek is: de Italianen bombarderen en de Engelsen zijn in het nauw gedreven en vragen de steun van het XIe Bataljon.Op 21.3.1941 wordt beslist om de vrachtwagens zo goed mogelijk te camoufleren. We gebruiken groene verf en op de nog natte verf wordt zand gegooid. Dit zorgt voor een grijsachtige of bruinachtige kleur.Omstreeks 9 uur vertrekken we naar NASIR. (270 km.) Aankomst om 17 u. Op dat ogenblik hebben we te maken met een tropisch onweer: een echte wolkbreuk.We worden verwelkomd door een wat oudere Engelse luitenant die ons 's avonds amuseert met allerhande kaartentrucs en met accordeonmuziek.22.3.1941: Om 6u30 vertrekken we naar GAMBELA om de rest van het derde bataljon terug te vinden. De rijweg is in bijzonder slechte staat en de gemiddelde snelheid valt terug beneden de 20 km. per uur. Omstreeks 16 uur steekt een geweldige zandstorm op. We zijn genoodzaakt om te stoppen want de zichtbaarheid is beneden 1 meter gevallen.Wordt vervolgd

20:57 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-04-07

VERDER VERLOOP DER GEVECHTEN

12.3.1941.Bij het krieken van de dag word ik ontboden bij de Kommandant van de Compagnie. Deze geeft mij het bevel om de 1e Compagnie die zich ergens op de weg naar het dorp Mendi bevindt, te gaan ophalen. Na amper 2 km. hoor ik twee geweerschoten die op ons gericht zijn. Iedereen valt plat op de grond en zie:daar komen 3 Italiaanse soldaten in onze richting aangewandeld! Plots bemerken ze ons, ze gooien hun geweren op de grond, steken hun armen omhoog en komen zich overgeven. Ze worden gefouilleerd en onder de bewaking van één van onze soldaten worden ze naar de Bataljonskommandant gezonden.Vier kilometer verder verrijst een enorme berg, maar gelukkig is er een weg die rond de berg loopt. In de verte bemerk ik een Italiaanse militaire post die verlaten schijnt. Wat later zie ik toch soldaten naar buiten komen en die beginnen de berg te beklimmen. Aangezien het te ver is om duidelijk te kunnen onderscheiden of het Italianen of Engelsen zijn, laat ik mijn troepen hun geweer opsteken met de kolf omhoog. Dit is het teken dat we afgesproken hadden met de Engelsen. Ik krijg echter geen antwoord en ik los twee waarschuwingsschoten. Daarop vuren de anderen enkele salvo's naar ons met hun mitrailleurs. Daarom stuur ik enkele verkenners om uit te maken met wie we te doen hebben. Wat later komen dezen me vertellen dat het wel degelijk Engelsen zijn. Eindelijk zie ik in de verte de 1e Compagnie defileren in de vallei. Een Engels officier beweert echter dat het de 2e Compagnie is.Ik ruk nog 5 km. verder op, maar bespeur niemand. Totaal uitgeput keren we terug en komen aan waar de Compagnie gelegerd is. 4713.3.1941: Vandaag is het een rustdag. Ik ga de Italiaanse posities verkennen.Op het eerste gezicht zijn die posities bijzonder goed gekozen en echt oninneembaar. Ze overheersen de hele streek en er zijn uitstekende plaatsen voorzien voor het installeren van automatische wapens en zelfs voor batterijen kanonnen. We treffen enorme hoeveelheden munitie en obussen aan, maar ook geneesmiddelen en verbandmateriaal.Alles wijst erop dat de Italianen hals over kop gevlucht zijn; Ze hebben voor miljoenen aan materiaal achtergelaten. Officieren hebben zelfs hun persoonlijke bezittingen en hun sabels in de steek gelaten. Ondertussen weten we met zekerheid dat de legersterkte van de Italianen in ASOSA minstens 5 bataljons, 2 artilleriebatterijen en een volledig gemotoriseerd escadron bedroeg.Niemand kan begrijpen wat de Italianen ertoe aangezet heeft om op de vlucht te slaan, hoewel ze goed georganiseerd waren en veel talrijker dan ons.Het klimaat is hier eerder aangenaam: we bevinden ons immers op 1500 m. hoogte maar 's nachts is het kil en we kunnen best twee dekens gebruiken om te slapen.Ons derde bataljon heeft uiteindelijk in totaal 73 krijgsgevangenen gemaakt.Het stadje ASOSA is niet erg interessant. Er zijn schamele huisjes, de straten hebben pompeuze namen zoals de Mussolinilaan. Verder is er niets merkwaardigs.14.3.1941: Omstreeks 9 uur komt een Italiaans vliegtuig overgevlogen, maar verder gebeurt er niets. 5915.3.1941: Om 9 uur komt opnieuw een Italiaans vliegtuig overgevlogen om spoedig daarna in de verte te verdwijnen.16.3.1941.: Om 6u30 's morgens vertrekken we naar SIROGHOLI. Theoretisch is de afstand slechts 18 km. Maar de mars duurt 10 uur, en helemaal uitgeput komen we daar aan.Wordt vervolgd.

21:55 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-04-07

EERSTE GEVECHTEN

10.3.1941. Voor het goede begrip van wat volgt moet men weten dat het dorp Megale gebouwd is op de helling van een berg.Omstreeks 16 uur begint aan de bovenkant van het dorp op mijn rechterzijde een hevig vuurgevecht. Met mijn peloton bevind ik me echter onderaan het dorp.Spoedig daarna ontvang ik inlichtingen dat drie vrachtwagens met een vijftigtal Italiaanse soldaten aangekomen zijn bij het dorp Ze zijn echter op tijd ontdekt door ons peloton mitrailleurs die de vijand onmiddellijk onder vuur neemt.De Italianen slagen er echter ook in om een aantal mitrailleurs op te stellen en al snel beginnen de projectielen rond onze oren te fluiten. Gelukkig voor ons mikken de Italianen veel te hoog en ze raken ons niet. Dit is onze echte vuurdoop!Dit gevecht duurt tot halfzeven. Wij hebben 1200 patronen afgevuurd en we schatten dat de Italianen er ongeveer 2000 hebben afgevuurd. Volgens de waarnemingen heeft de vijand twee gesneuvelden en als bij een wonder is er bij ons niemand gewond.Omstreeks 21 uur, na een karige maaltijd proberen we te slapen. Tevergeefs. Ik krijg een nieuw bevel: vóór zonsopgang moet ik luitenant Borlée aflossen en zijn peloton overnemen. We bevinden ons op ongeveer 1400 m. hoogte en de nacht is ijzig koud. Ik slaag er maar niet in om te slapen; Om 5 uur 's morgens sta ik op, en rillend van de koude ga ik het 3e peloton overnemen.4211.3.1941Om 6 uur stuur ik een patrouille om de vijandelijke posities te verkennen. Om 10 uur komt de patrouille terug en meldt dat ze niets verdachts gezien heeft. Twee pelotons vertrekken naar de vijandelijke posities maar de vogels zijn weggevlogen!Om 12 uur rukt het bataljon op in de richting van ASOSA. Ik maak deel uit van de achterhoede en kom in Asosa aan om 18 uur. We stellen vast dat enkele uren ervóór de Italianen de stad hebben verlaten.Omstreeks 19 uur ga ik samen met aalmoezenier VAN HOEF het stadje verkennen.We treffen er pakhuizen aan volgestouwd met geneesmiddelen en mondvoorraad. Dit wordt gemeld aan de oversten en kort daarna komen luitenant Van Fleteren en de bataljonsdokter naar het stadje. Er wordt een grote hoeveelheid medicamenten en levensmiddelen buit gemaakt.34Wordt vervolgd.

21:09 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-04-07

OP VIJANDELIJK GRONDGEBIED

9.3.1941: Om halfzeven vertrekken we langs een ons totaal onbekend bergpad in een echte wildernis, omringd door onherbergzame rotsige bergen. Omstreeks 8 uur wordt de zon brandend heet en het op en af klimmen van de hellingen wordt enorm lastig. Tegen de middag wordt de dorst ondraaglijk. Gelukkig komen we wat later aan bij een kleine rivier, waar hier en daar nog wat water te bespeuren valt. We eten een beetje en rusten wat uit in de schaduw van een grote boom46Een uurtje later stappen we verder onder een loodzware zon en omstreeks drie uur bevinden we ons aan de voet van een 300 meter hoge berg. Na onmenselijke inspanningen, bevinden we ons dan toch op de top. 20 minuten rust wordt ons gegund en daarna trekken we verder om 5 km verder in de buurt van een riviertje te stoppen om te bivakkeren. We hebben slechts het allernoodzakelijkste bij: een matrasje en één deken. Het is hard liggen op de grond maar de slaap overmant ons toch, we waren immers volledig uitgeput.10.3.1941: We vertrekken om 6u30. Na een mars van anderhalf uur komen we aan bij de voet van een enorme bergketen die we moeten oversteken. Vol moed beginnen we aan de klim. Het pad dat we volgen is nauwelijks te bespeuren en soms klimt het bijna loodrecht. Ondertussen blijft de zon genadeloos branden. Gelukkig heb ik een reserve drinkwater bij de hand om af en toe mijn brandende dorst wat te lessen. Halverwege de bergbeklimming ontdekken we een kleine bron, waar de manschappen, tot hun grote opluchting, de waterflessen kunnen vullen.Plots horen we in de verte het gebrom van talrijke motoren van moto's en nog wat later vliegt een Italiaans vliegtuig boven ons.Omstreek 11 uur bereiken we de top van de berg. Volgens inlichtingen van de verkenners zou er op een goede kilometer een dorp liggen, waar zich een twaalftal vijandelijke soldaten bevinden. We krijgen het bevel om dat dorp in te nemen. We rukken op en nemen het dorp in zonder dat er zelfs maar één schot wordt gelost. We brengen enkele krijgsgevangen mee.Het dorp lijkt uiterst geschikt om te bivakkeren omdat het op de top van een kleine bergrug ligt.In de verte kunnen we een ander dorp waarnemen. Het heet MEGALE en opnieuw, volgens de inlichtingen die we hebben, zouden daar 400 Italiaanse en vijandelijke inlandse soldaten gelegerd zijn.De 3e Compagnie installeert zich vóór MEGALE om een eventuele aanval van de Italianen te kunnen afslaan.Wordt vervolgd.52

22:18 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

VOORBEREIDING OP DE AANVAL OP ASOSA

Hier volgt dan het plan hoe het maneuver van de aanval op de Italianen in de stad ASOSA zal verlopen. Op 30 kilometer ten noord-oosten van Asosa ligt de plaats AFODU;2 Compagnieën Engelse troepen van de King's African Rifles zullen AFODU in het noorden aanvallen. Op hetzelfde ogenblik zullen 4 andere Engelse Compagnieën AFODU langs het zuiden benaderen. Nadat AFODU ingenomen is, wordt de stad ASOSA gezamenlijk door de Engelsen en de Belgen aangevallen. Onze koloniale troepen moeten er ook voor zorgen dat de Italianen die zouden willen vluchten, allen krijgsgevangen genomen worden.Eerst worden we per vrachtwagen tot aan de voet van de bergen gebracht en vandaar gaan we te voet verder. Op 9.3.41 begint dus de eerste echte 49oorlogsfase. Op de foto ziet u drie van de beste onderofficieren van het XIe bataljon. Sergeant Malishu, 1e sergeant-majoor Moembi en sergeant Gabu. Ze zullen in moeilijke omstandigheden bewijzen dat ze heel bekwaam zijn en uitermate moedig.Wordt vervolgd.

00:06 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-04-07

VOORBEREIDING OP DE EERSTE AANVAL

Op 7 maart 1941 vertrekken we naar de rivier JABUS, waar een betonnen brug de oversteek mogelijk maakt.'s Anderendaags vertrekken we voor enkele dagen. Er staan militaire activiteiten, in samenwerking met de Engelsen, op het programma!Het bevel werd gegeven om de stad ASOSA in50 Abyssinië te veroveren op de Italianen en deze laatsten te verdrijven

23:52 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-04-07

INLANDSE GOUDZOEKERS

Ziehier een foto van de inlanders die goudschilfers zoeken in de bijna uitgedroogde rivierbedding.53

23:58 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

EERSTE VERKENNINGSPATROUILLES

Vandaag zondag 2 maart 1941. We krijgen het bevel om het terrein te verkennen tussen halfzes en 10 uur 's morgens. We kiezen enkele uitstekende rotspunten in het gebergte om de pelotons te installeren et de hele zondag wordt in beslag genomen om alle bagage, munitie en levensmiddelen naar deze plaatsen te brengen. Op een halve kilometer is er een rivier met helder water. Om 17 uur zien we de kans om te baden in die rivier met lekker fris water. Het doet ons deugd na een uitputtende dag in de hitte en het zweet.'s Anderendaags komt de 2e Compagnie voorbij die zich op 2,5 km verder installeert.Op 5.3 om 5 uur 's morgens vertrekken we te voet naar het plaatsje KELALU, 18 km verder gelegen. De dragers zwoegen met grote lasten en de munitie. Tot halfacht is de temperatuur draaglijk maar nadien wordt het onmenselijk heet en vooruitstappen wordt een zware opgave. Uiteindelijk komen we aan om kwart over negen en we installeren ons in de buurt van het riviertje Buldindine. De bedding is bijna droog, maar wanneer we een put graven komt er water naar boven.Op die plaatsen proberen inlanders wat gouden schilfers te zoeken in het grind dat ze wassen. Sommigen hebben het goud gesmolten en er dierenfiguren van gemaakt.

23:53 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-04-07

Laatste dagen voor de inval in Abyssinië

18 feb. '41. Vandaag werd de soldij van de manschappen betaald.De temperatuur blijft heel hoog en het stikt van de muggen. Gelukkig is het eten redelijk goed en we proberen te lachen en mopjes te tappen.Met luitenant Van Fleteren, mijn directe chef, kom ik bijzonder goed overeen.Eindelijk is het zover. Op 1 maart om 9 u 20 vertrekken we met onze vrachtwagens naar het grensdorpje Bellatoma. Ik neem zelf het stuur over van één van de vrachtwagens. Omstreeks 10 uur is het zo heet geworden dat er fata-morgana's ontstaan. Men zou denken dat op 300 meter vóór zich de weg verandert in een rivier. Uiteindelijk komen we aan om 18 u 45.Bellatoma is echt een piepklein dorp met slechts een zestal echte huizen en enkele tientallen hutten. Het dorp ligt aan de voet van de eerste van een reeks bergen die de grens vormen tussen Soedan en Abyssinië.De inlanders zien er echt heel armoedig uit. Ze zijn bijna naakt en leven in schamele hutten.

23:10 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

DAGBOEK VAN LUITENANT C. BLOMME

Vanaf nu volg ik letterlijk het nauwkeurig bijgehouden dagboek van luitenant Carlo Blomme die aan de veldtocht tegen de Italianen in Abyssinië heeft deelgenomen.19 feb. '41. Om 3 uur 's morgens aankomst in het stadje Malakal (Soedan). Er wordt een militair défilé gehouden in aanwezigheid van de Britse kolonel Johnson.'s Anderendaags vertrekken we opnieuw per boot naar het dorpje Melut. De oevers van de Nijl zijn niet langer begroeid met papyrus maar wel met dicht struikgewas. We zien ook hier en daar grote kudden vee.21 feb. '41. Aankomst in Melut om halftien 's morgens. Al het materiaal wordt van de boten aan wal gebracht en we slaan een kamp op. Nu moeten we in tenten slapen. 's Nachts is de temperatuur eerder aangenaam, maar vanaf 7 uur 's morgens tot ongeveer 17 uur waait er een felle noordoostelijke wind. Het is een verschroeiende wind die alles uitdroogt. Vruchten die bij ons zouden rotten drogen hier helemaal uit.Er zijn enkele arabische handelaars. We zijn in een van hun eet-23tentjes gaan eten, en de maaltijd is goed meegevallen.

22:58 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-04-07

Soedanese autochtonen in 1941.

Deze foto laat zien hoe mooi de haartooi van deze inlanders is.Deze autochtonen zijn van het ras Dinka en Shelluck.29

21:47 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De inlanders in Soedan.

In 1941 toen het XIe bataljon langs de Nijl voer van Juba naar de stad Malakal, kon men af en toe inlanders bemerken.Het commentaar in het dagboek van luitenant Carlo Blomme luidt dat ze er nogal primitief uitzien en heel schaars gekleed rondlopen. Hun haartooi was wel heel mooi. 30

21:40 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

OP WEG NAAR SOEDAN

Soedan heette in 1941 nog Anglo-Egyptisch Soudan met als hoofdstad Kartoem.Het elfde bataljon vertrok op 6 februari 1941 per vrachtwagen vanuit Faradje omstreeks 3 uur 's morgens en kwam aan in Juba (Soedan) omstreeks het middaguur. Juba ligt langs de Nijl die op deze plaats bevaarbaar is.Wat opviel, was de helse hitte en de verschroeiende wind die het gelaat brandde en de lippen en de keel uitdroogde. Gelukkig was Juba een redelijk moderne stad en kregen de troepen de kans om zich te verfrissen.De temperatuur liep op tot 45 graden in de schaduw.'s Avonds werden de officieren uitgenodigd op een receptie, georganiseerd door de Britse gouverneur .Een aantal gevallen van koepokken deed zich voor en voorzichtigheidshalve werdiedereen opnieuw ingeënt.Pas op 13 februari vertrok het bataljon per boot in de richting van de stad 6Malakal, op een 700 km van Juba gelegen.Zes dagen lang duurde de tocht langs eentonige landschappen, waar af en toe eens een olifant of een giraf kon opgemerkt worden.Het is het droge seizoen, en de bodem vertoont diepe kloven. Wanneer het regenseizoen aanbreekt vullen deze spleten zich met water en worden de oevers van de Nijl herschapen in echte modderige moerassen die een kwalijke geur verspreiden.De inlanders zien er eerder primitief uit, ze voeden zich met het bloed van hun vee, met melk en met vis.Wordt vervolgd.

21:34 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

KAART VAN ABYSSINIË IN 1941

KAART ABYSSINIË 1941

20:41 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kaart van Abyssinië en buurlanden in 1941

Voor het goede begrip van de verschillende fases van de veldtocht van onze Koloniale troepen tegen de Italianen in 1941, kan het interessant zijn om de geografische kaart van toen te bestuderen.We zien hier in het westen van Abyssinië de plaatsen Asosa, Gambela en Saio.Dit zijn de drie plaatsen die veroverd werden op de Italianen.

20:17 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-07

Het XIe bataljon verlaat Kongo

Op 17 januari 1941 zendt de opperbevelhebber van de Koloniale Weermacht een telegram naar de bevelhebber van de 3e brigade in het N.O. van Kongo, waarbij wordt gezegd dat het XI e bataljon zich moet klaar maken om met zijn militairen en dragers de grens over te steken naar Soedan (dat te dien tijde onder Engelse heerschappij was).We mogen in geen geval de belangrijke rol van de dragers onderschatten. Zolang er wegen waren om de manschappen met hun wapens en munitie, de voorraden levensmiddelen enz. per vrachtwagen te vervoeren, was er niets aan de hand. Vanaf het ogenblik dat de veldtocht over barre gronden verliep, waar geen wegen te bespeuren vielen, dan moesten alle zware vrachten door honderden opgevorderde en gemilitariseerdeScan0020 dragers worden versleept. Vele tientallen van deze anoniemen hebben hun inzet met hun leven moeten bekopen. Ook aan hen zij hulde gebracht!Begin februari 1941 was het dan zover: na een militaire parade werd alles in gereedheid gezet om de grens over te steken.

22:19 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

DE MOBILISATIE

Na de oorlogsverklaring van Duitsland aan België en de brutale inval op 10 mei 1940, nam Italië een wachtende houding aan, en het is pas op 10 juni 1940 dat dit land aan de oorlog deelnam.Aangezien er voor Belgisch Kongo geen onmiddellijk gevaar dreigde, werd door het Belgisch opperbevel in Kongo (Kolonel S.B.H. Gillaert) beslist om de mobilisatie in verschillende fases uit te voeren.Op 15 mei werd het bevel gegeven om de verdediging van de Monding van de Kongostroom op oorlogsniveau te brengen, om zich te beveiligen tegen eventuele aanvallen van Duitse kapers.De volgende fase werd eveneens in mei 1940 gerealiseerd en betrof het op oorlogsvoet brengen van de bataljons I tot VI, samen met andere eenheden zoals de Artillerie en de Genietroepen.Tenslotte, na het in oorlog treden van Italië op 10 juni 1940, werd de derde fase geactiveerd en werden de bataljons VII tot XII ( eerste reserve) gevormd.Een vierde fase voorzag de mobilisatie van de bataljons XIII tot XVIII (tweede reserve). Begonnen op 18 juni werd deze mobilaScan0009satie afgewerkt op 30 september.Wat hier verder zal verhaald worden, zijn de militaire operaties van het XIe bataljon dat zal deelnemen aan de veldtocht in Abyssinië.

13:18 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-07

Bibliografie en verantwoording

De inhoud van deze blog is gebaseerd enerzijds op het (franstalige) boek "LA CAMPAGNE DES TROUPES COLONIALES BELGES EN ABYSSINIE", geschreven door Kapitein-Kommandant R. Werbrouck en gepubliceerd door de Koloniale Openbare Weermacht op de persen van "Courrier d'Afrique" (datum onbekend) maar vooral op het dagboek van mijn nu overleden schoonvader, Carlo Blomme, die ten tijde van de veldtocht in Abyssinië luitenant was bij het XIe bataillon.Van hem heb ik eveneens een fotoalbum met als titel MOBILISATIE, geërfd.In de loop van deze blog zal ik een aantal foto's publiceren.Terloops wil ik ook nog het boek BORTAÏ, geschreven door Philippe Brousmiche, vermelden als interessante bron voor de kennis van de oorlogsgebeurtenissen die zich in 1941 hebben afgespeeld in Abyssinië.Wordt vervolgd.

22:40 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |