15-04-07

DE AANVAL OP SAIO WORDT VOORBEREID.

Foto 1: De brug over de rivier SAKO was door de vijand gedynamiteerd.Brug Sako24.3.1941Om 7u30 's morgens komt majoor HERBIET binnengestorm en hij winft zich op omdat niemand zich op de afgesproken posities bevindt. Vooral luitenant PIETERS, wie hij verwijt zich niet ingezet te hebben tijdens de gevechten van de vorige dag, krijgt ervan langs.Bijgevolg moeten we onze tenten weer in de wildernis optrekken.Om 9 uur ontbiedt de majoor me. Hij geeft me het bevel om met de vrachtwagen een verkenningstocht te ondernemen langs de wag die naar GORE leidt. Ik moet een brug, die op 60 km. van hier gelegen is, gaan inspecteren. De majoor is ervan overtuigd dat de weg naar die brug aan onze kant van de rivier gelegen is, maar in feite loopt die weg aan de overkant van de rivier, en nergers is er een mogelijkheid om de rivier over te steken. Wanneer ik hem deze feiten voorleg, antwoordt de majoor dat ik dan maar te voet moet gaan. Op mijn beurt verklaar ik dan dat dit een tocht zal zijn die minstens zes volle dagen in beslag zal nemen. Na enige aarzeling die hem toelaat om na te denken, komt de majoor uiteindelijk tot de conclusie dat dit niet haalbaar is en hij zegt uiteindelijk: " Uw verkenningsopdracht is voorlopig opgeschort."Op 8.4.1941 krijgen we eindelijk een huis toegewezen waar we in betere omstandigheden kunnen logeren.Op 11.4.1941 komen eindelijk de bevelen om eerlang op te rukken met de bedoeling om SAIO aan te vallen. En op 13.4 is het dan zover: om 4 u. 's morgens vertrekken we langs een moeilijk berijdbare weg in de richting van SAIO.Op 14.4.1941 worden al onze troepen verspreid op hoogten in de buurt van SAIO. 's Anderendaags, bij het krieken van de dag worden we langs alle kanten door de Italianen aangevallen. De vuurkracht van de vijand is enorm. Zelfs onze generale staf wordt omstreeks 7 uur aangevallen en we krijgen stilaan de indruk dat we helemaal omsingeld zijn.Om 10 uur is de situatie zo hopeloos geworden dat Jaf Van Fleteren en ikzelf een akte van berouw bidden. Toch zeg ik hem dat ik niet van plan ben om me zomaar krijgsgevangen te laten nemen. Daarop repliceert hij: " Wat ben je van plan te doen om dat te verhinderen?" en ik antwoord hem: "Het op een lopen zetten om uit hun handen te blijven!"Omstreeks 12 uur krijgen we enige versterking van ons eerste mitrailleursbataljon en dan ontstaat een hels vuurgevecht. De Italianen die net vóór ons in stelling stonden vluchten hals over kop wanneer ze onder vuur komen van onze mitrailleurs. Maar spoedig hebben we zelf geen munitie meer. Ik begeeft me naar de commandopost en daar verneem ik dat het bevel gekomen is om ons allemaal terug te trekken. En zo gebeurt het ook. Oververmoeid moeten we echter nog 15 km te voet afleggen en iedereen is ontmoedigd.Foto 2: Onze aalmoezenier.AalmoezenierFoto 3: Onze voertuigen steken de SAKO rivier over langs een "noodbrug" op de bedding van de rivier.NoodbrugFoto 4: De Belgische Officieren van het XIe bataljon.Officieren XI

12:58 Gepost door felixdenis in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.